وقتي مخالفان يک رژيم در مي يابند که تغيير حکومت به اين آساني ها ميسر نيست، به انواع شيوه ها رو مي آورند. از مبارزه مسلحانه گرفته تا نافرماني مدني. اختلاف بر سر همين شيوه ها است که اردوي مخالفان يک حکومت را دچار چنددستگي مي کند. يکي از شيوه هايي که در سال هاي اخير بر سرزبان مخالفان جمهوري اسلامي افتاده، بحث رفراندوم است. موضوع رفراندوم اينک در تبليغات مخالفان جمهوري اسلامي جايگاه ويژه اي پيدا کرده است. در اين هفته عده اي از چهره هاي سياسي ايران که عمدتا توسط برخي جريانات دانشجويي و خارج حکومت در خود ايران نيز حمايت مي شوند فراخواني دادند براي جمع آوري امضا بر روي يک سايت اينترنتي به نام www.60000000.com با اين هدف که حکومت ايران را ناگزير به برپايي يک رفراندوم کنند، اما مطابق معمول تمامي طيف هاي سياسي ايران واکنش يکساني نداشتند.
براي روشن شدن موضوع مناظره اي داريم بين محسن سازگارا از فعالين سياسي در لندن که جزو مبتکران طرح رفراندوم و بيژن حکمت از ديگر فعالان سياسي در پاريس که معتقد است چنين شيوه اي در حال حاضر پاسخگوي سياسي مخالفان جمهوري اسلامي نيست.
محسن سازگارا: اين مرحله فقط امضا کردن يک درخواست است. اين خواست که ما از طريق يک رفراندوم با نظارت نهادهايي مي خواهيم قانون اساسي کشور را با انتخابات آزاد مجلس موسسان عوض کنيم، اين درخواست مطرح شود. سئوال رفراندوم هم انتخابات آزاد مجلس موسسان براي تغيير قانون اساسي است. اگر اکثريت ملت بگويند، آري، قانون اساسي فعلي بي معني مي شود و مي توانيم انتخابات آزاد داشته باشيم. کسي توقع زيادتر از اندازه از يک درخواست نداشته باشد، يک فراخواني هشت نفر آدم امضا کردند که مردم بيايند از طريق اينترنت و امضا جمع کردن يک درخواستي را فعلا به نهادهاي بين المللي ارائه دهند که ما خواهان همچين چيزي هستيم.
بيژن حکمت: در اين فراخوان از ابتدا يک دوگانگي و ابهام وجود دارد. اگر اينطور است که آقاي سازگارا مي گويد، خب بنده با آن مخالفتي ندارم و در چنين کوششي هم همراهم.
محسن سازگارا: در اين مرحله طبيعي است که ما تئوري انتقال به يک حکومت دموکراتيک مبتني بر اعلاميه جهاني حقوق بشر را بايد طرحش کنيم ابتدا و محل بحث و صحبت قرار گيرد، امضا جمع شود و قدم هاي بعدي بعد از آن مي آيد
Continue reading “مناظره محسن سازگارا و بيژن حکمت رادیو فردا دی ماه 83”